GRONDSTOFFEN EN VALUTA: HOE ZE MET ELKAAR VERBONDEN ZIJN

Waarom zijn grondstoffen gekoppeld aan valutawaarden?

Grondstoffen vormen de basis van de economische kracht van veel landen, met name landen die aanzienlijke exporteurs van grondstoffen zijn. Wanneer we het hebben over valutawaarden, met name op de valutamarkt (FX), zien grondstoffenexporterende landen vaak sterke correlaties tussen hun valuta en de prijs van belangrijke grondstoffen die ze produceren. Landen zoals Canada (CAD), Australië (AUD) en Noorwegen (NOK) worden vaak genoemd vanwege hun aanzienlijke bijdragen aan de wereldwijde levering van olie, aardgas, metalen en landbouwproducten.

Het verband tussen grondstoffen en valuta vindt voornamelijk plaats via handelsbalansen. Wanneer de wereldwijde vraag naar een grondstof stijgt en de prijzen stijgen, profiteren grondstoffenexporterende landen van verbeterde handelsoverschotten en betere economische vooruitzichten. Dit resulteert over het algemeen in een toegenomen vraag naar de valuta van dat land, waardoor de waarde ervan op de valutamarkten stijgt.

Omgekeerd kunnen deze landen, als de grondstoffenprijzen dalen, te maken krijgen met zwakkere economische prestaties, een verslechterde handelsbalans en een depreciatie van hun valuta. Beleggers en handelaren volgen deze bewegingen nauwlettend en speculeren niet alleen op grondstoffenprijzen, maar ook op de daaropvolgende valutakoersschommelingen.

Het fenomeen staat niet op zichzelf. Het wordt verergerd door factoren zoals renteveranderingen, wereldwijde geopolitieke spanningen, productiekosten en logistieke knelpunten. De link blijft echter fundamenteel gedreven door handelsstromen die voortkomen uit grondstoffeninkomsten.

Overwegingen met betrekking tot monetair beleid en inflatie

Naarmate grondstoffenprijzen stijgen, oogsten producerende landen hogere inkomsten, wat vaak resulteert in een hogere bbp-groei. Dit kan ertoe leiden dat centrale banken een agressieve houding aannemen, zoals het verhogen van de rente om de inflatie te beteugelen. Hogere rentetarieven trekken doorgaans buitenlands kapitaal aan, waardoor de vraag naar de valuta toeneemt. Dit is met name relevant voor grondstoffengedreven economieën, waar inkomsten een aanzienlijk deel van het bbp kunnen uitmaken.

Omgekeerd kan een daling van de grondstoffenprijzen leiden tot een trage economische activiteit en centrale banken ertoe aanzetten de rente te verlagen of een accommoderend beleid te voeren. De lagere rendementen kunnen de kapitaalinstroom afremmen, waardoor de valuta verzwakt.

Beleggerssentiment en risicobereidheid

Grondstoffengerelateerde valuta's worden ook gezien als een indicator voor het wereldwijde risicosentiment en de groeiverwachtingen. Wanneer het vertrouwen in de wereldwijde economische groei hoog is, neemt de vraag naar industriële grondstoffen (zoals metalen of energie) doorgaans toe. Dit verbetert de vooruitzichten voor grondstoffenexporterende landen, wat gunstig is voor hun valuta. In tijden van wereldwijde onzekerheid of risicoaversie kunnen deze valuta's dan ook verzwakken, omdat beleggers hun toevlucht zoeken tot veilige havens zoals de Amerikaanse dollar of de Japanse yen.

In de valutamarkt zorgt deze dynamiek ervoor dat de CAD, AUD en NOK deel uitmaken van wat handelaren "risicovolle" valuta's noemen. Hun prestaties weerspiegelen vaak bredere trends in de vraag van opkomende markten, productiegegevens of het wereldwijde handelsbeleid, waardoor grondstoffencycli en valutamarkten op een complexe manier met elkaar verbonden zijn.

In dit licht wordt inzicht in de grondstoffenmarkt een noodzaak voor handelaren en economen die valutabewegingen willen voorspellen. De terugkoppeling tussen grondstoffenprijzen en de sterkte van de nationale valuta is structureel verankerd in moderne financiële systemen.

Grondstoffenvaluta's: Overzicht CAD, AUD en NOK

De meest prominente voorbeelden van grondstoffenvaluta's zijn de Canadese dollar (CAD), de Australische dollar (AUD) en de Noorse kroon (NOK). Deze worden vaak 'grondstoffenvaluta's' genoemd vanwege de grote afhankelijkheid van de landen van de export van grondstoffen.

Canadese dollar (CAD) en olie

Canada is een van 's werelds grootste olieproducenten en ruwe olie is de belangrijkste export. Een aanzienlijk deel van Canada's buitenlandse inkomsten is afkomstig van olie en aardgas, voornamelijk verkocht aan de Verenigde Staten. De CAD is dan ook nauw verbonden met schommelingen in de olieprijzen. Wanneer de olieprijzen stijgen, profiteert Canada van sterkere handelsoverschotten, bedrijfswinsten, overheidsinkomsten en het algemene economische sentiment. Dienovereenkomstig heeft de Canadese dollar de neiging om te appreciëren.

Omgekeerd verzwakken lagere olieprijzen vaak de Canadese begrotingsvooruitzichten en handelsstromen, wat resulteert in een dalende Canadese dollar. De Bank of Canada (BoC) houdt bij het bepalen van het monetaire beleid daarom de energieprijzen nauwlettend in de gaten. Valutahandelaren beschouwen Canadese dollar vaak als een indicator voor ruwe-oliefutures, waardoor de waarde ervan gevoelig is voor verschuivingen op de wereldwijde energiemarkten, OPEC-besluiten en geopolitieke ontwikkelingen in belangrijke olieproducerende regio's.

Australische dollar (AUD) en metalen

De Australische economie is sterk afhankelijk van de export van metalen en mineralen, met name ijzererts, steenkool, goud en lithium. Belangrijke handelspartners zijn onder andere China, dat een aanzienlijk deel van de Australische export voor zijn rekening neemt. Door deze afhankelijkheid vertoont de Australische dollar een sterke correlatie met de prijzen van basismetalen en de Chinese economie in het algemeen.

Naarmate de metaalprijzen stijgen, ziet Australië hogere mijnbouwinkomsten, verbeterde handelsbalansen en hogere bbp-prognoses – dit alles draagt ​​bij aan de waardestijging van de Australische dollar. Wanneer de Chinese economie bloeit, leidt dit vaak tot een sterkere vraag naar Australische grondstoffen, wat de Australische dollar verder versterkt.

Aan de andere kant kan elke verstoring van de wereldwijde metaalprijzen of een daling van de Chinese vraag de Australische economie schaden en leiden tot een waardedaling van de Australische dollar. De Reserve Bank of Australia (RBA) houdt ook rekening met de grondstoffenprestaties in haar monetaire beleid, met als doel een evenwicht te vinden tussen exportconcurrentievermogen en inflatiebeheersing.

Noorse kroon (NOK) en energie

De Noorse economie wordt gedreven door de export van olie en aardgas, met name naar Europese markten. Het staatsbedrijf Equinor en het enorme staatsinvesteringsfonds dat voortkomt uit olie-inkomsten maken de Noorse economie zeer gevoelig voor energieprijzen. De Noorse kroon (NOK) volgt daarom vaak de bewegingen op de futures van Brent-olie en de Europese energiemarkten.

Een stijging van de olieprijzen vertaalt zich in begrotingsoverschotten van de overheid, hogere kapitaalinstroom en verhoogde overheidsinvesteringen via het staatsinvesteringsfonds. Dit ondersteunt de NOK op valutamarkten. Omgekeerd kan kapitaal, wanneer de olieprijzen dalen, met name tijdens verstoringen op de energiemarkt, wegvluchten uit activa in NOK.

Het monetaire beleid en de wisselkoersbewegingen in Noorwegen zijn nauw verbonden met de economische gevolgen van de energieprijzen. Norges Bank, de Noorse centrale bank, reageert daarom proactief op door olie veroorzaakte fiscale en inflatiedruk.

Deze drie valuta's vormen een schoolvoorbeeld van hoe de dynamiek van grondstoffenprijzen doorwerkt in de valutawaardering. Handelaren bestuderen niet alleen de spotprijzen, maar ook de forwardcurves, voorraadgegevens en verstoringen in de toeleveringsketen om zich voordelig te positioneren op valutamarkten die aansluiten bij de verwachte grondstoffentrends.

Bredere gevolgen: Indirecte verbanden tussen grondstoffen en valuta

Niet alle valutabewegingen worden uitsluitend verklaard door directe handelsrelaties met grondstoffen. Vaak strekt de relatie tussen grondstoffen en valuta zich indirect uit via meerdere macro-economische en financiële paden. Dit geldt met name wanneer rekening wordt gehouden met inflatietrends, rentevooruitzichten en grensoverschrijdende kapitaalstromen.

Grondstoffenprijzen en wereldwijde inflatie

Grondstoffenprijzen vormen een belangrijke factor bij de berekening van de consumentenprijsinflatie. Olie beïnvloedt bijvoorbeeld transport- en industriële kosten, terwijl granen de voedselprijzen beïnvloeden. Hogere wereldwijde grondstoffenprijzen kunnen leiden tot een stijgende inflatie, waardoor centrale banken – niet alleen in exporterende landen – hun monetaire beleid moeten aanscherpen. Wanneer de inflatieverwachtingen stijgen, met name in grote economieën zoals de Verenigde Staten of de eurozone, kunnen hun respectievelijke centrale banken de rente verhogen en hun valuta's versterken ten opzichte van andere valuta's, waaronder de Canadese dollar, Australische dollar en Noorse kroon.

Dit veroorzaakt een verschuiving in kapitaalstromen, doordat beleggers hun beleggingen heralloceren naar activa met een hoger rendement in sterkere valuta's. Dit kan vervolgens indirect grondstoffengerelateerde valuta's verzwakken, zelfs wanneer de grondstoffenprijzen hoog blijven. Dit onderstreept de complexiteit van de relatie tussen grondstoffen en valuta.

Valutaparen en cross-commodity exposure

Het is ook belangrijk om te beseffen dat niet alle valutaparen een een-op-een grondstoffeninvloed weerspiegelen. Bij het handelen in AUD/JPY moeten bijvoorbeeld het Japanse economische beleid en de status van veilige haven worden meegenomen naast Australische grondstoffenfactoren. De grondstoffenblootstelling moet daarom worden gecontextualiseerd binnen de bredere economische kaders van beide betrokken valuta's.

Bovendien hebben financiële markten instrumenten ontwikkeld zoals grondstoffenindices en ETF's, die ook indirect van invloed zijn op valuta's. Institutionele beleggers die zich bezighouden met cross-assetstrategieën zouden hun blootstelling aan grondstoffen via dergelijke instrumenten kunnen vergroten, waardoor gecorreleerde valutaposities worden gestimuleerd. Deze verwevenheid van activaklassen voegt een extra laag feedback toe tussen grondstoffen- en valutamarkten.

Toeleveringsketen en geopolitieke schokken

Recente gebeurtenissen zoals de COVID-19-pandemie en het conflict in Oekraïne hebben onderstreept hoe verstoringen in de toeleveringsketen en geopolitieke dynamiek zowel grondstoffen als valutakoersen gelijktijdig beïnvloeden. Sancties, transportknelpunten of gewijzigde handelsroutes kunnen leiden tot prijsstijgingen voor grondstoffen, die vervolgens wereldwijd doorwerken in inflatiecijfers en monetaire reacties. Deze holistische interactie betekent dat de koppeling tussen grondstoffen en valuta multidimensionaal is en door meerdere lenzen tegelijk moet worden geanalyseerd.

Hoewel de directe paden het duidelijkst zichtbaar blijven in landen met inkomsten die worden gedreven door de export van grondstoffen, hebben grondstoffengerelateerde schokken via derivaten gevolgen voor bijna alle belangrijke valutaparen. Voor een effectieve FX-strategie is het daarom niet alleen nodig om de grondstoffenprijzen in de gaten te houden, maar ook om inzicht te hebben in de wereldwijde macro-economische context die deze prijzen beïnvloedt.