STRUCTUUR VAN DE VALUTAMARKT (FX) UITGELEGD

De valutamarkt (FX) is de grootste en meest liquide financiële markt ter wereld, met een dagelijks handelsvolume van meer dan $ 7 biljoen in 2024. Ondanks zijn enorme omvang en belang functioneert de valutamarkt anders dan traditionele beurzen zoals de London Stock Exchange of de New York Stock Exchange. De sleutel tot het begrijpen van de valutamarkt is het gedecentraliseerde karakter ervan, gedomineerd door over-the-counter (OTC) handel, een scala aan dealers en een netwerk van liquiditeitsverschaffers die de continue stroom van valutatransacties over de hele wereld garanderen.

In tegenstelling tot aandelenmarkten heeft de valutamarkt geen enkele fysieke locatie of centrale beurs. In plaats daarvan is het een wereldwijd elektronisch netwerk dat wordt gefaciliteerd door banken, financiële instellingen, bedrijven, hedgefondsen en individuele handelaren. Dit ecosysteem is gebaseerd op een combinatie van OTC-handel en dealergedreven transacties, waarbij technologie een cruciale rol speelt in het overbruggen van de kloof tussen tegenpartijen.

Dit artikel gaat dieper in op de belangrijkste componenten die de valutamarkt structureren, met de nadruk op de nuances van OTC-handel, de rol van dealers en de functie van liquiditeitsverschaffers. We onderzoeken hoe deze elementen samenkomen om een ​​dynamisch en onderling verbonden financieel systeem te creëren.

Over-the-counter (OTC)-handel vormt de hoeksteen van de structuur van de valutamarkt. In tegenstelling tot georganiseerde beurzen vindt OTC-handel in valuta plaats via directe onderhandelingen tussen tegenpartijen, zonder toezicht van een gecentraliseerde beurs. Dit formaat maakt hoge flexibiliteit, aanpasbare contracten en continue handel over wereldwijde tijdzones mogelijk, waardoor het uitermate geschikt is voor het wereldwijde karakter van valutamarkten.

OTC-handel in FX kan via verschillende kanalen plaatsvinden:

• Bilaterale overeenkomsten: Twee instellingen, zoals banken of bedrijven, kunnen onderhands afspraken maken over de voorwaarden van een valutahandel, waaronder de omvang, leveringsdatum en prijs.
• Elektronische communicatienetwerken (ECN's): Deze platforms verbinden marktdeelnemers elektronisch en maken anonieme transacties mogelijk met geavanceerde matchingalgoritmen.
• Brokersystemen: Stem- of elektronische brokers helpen handelaren bij het vinden van tegenpartijen, met name bij grotere of minder liquide transacties waarbij reeds bestaande relaties van belang zijn.

De OTC-markt is goed voor meer dan 90% van alle FX-handel en omvat een verscheidenheid aan instrumenten, waaronder spottransacties, forwards, opties en non-deliverable forwards (NDF's). Een voordeel van OTC-structuren is dat ze maatwerkcontracten mogelijk maken, wat belangrijk is voor het afhandelen van specifieke hedging- of speculatieve vereisten.

Het ontbreken van centrale clearing brengt echter wel tegenpartijrisico met zich mee. Om dit te beperken, vertrouwt de sector op mechanismen zoals credit support annexes (CSA's), ISDA Master Agreements en in toenemende mate centrale tegenpartijen (CCP's) voor bepaalde derivatentransacties. Regelgevende maatregelen, met name na de financiële crisis van 2008, hebben de drang naar transparantie in OTC-handel geïntensiveerd. Instellingen melden hun OTC-transacties steeds vaker aan databanken om het markttoezicht te vergemakkelijken.

Ondanks deze uitdagingen blijft OTC-handel de voorkeur genieten onder institutionele partijen vanwege de flexibiliteit en directe uitvoering. Marktdeelnemers profiteren van gedifferentieerde prijzen en meer op maat gemaakte oplossingen dan in gestandaardiseerde beursomgevingen.

Kortom, OTC-handel vormt de kern van de valutamarktactiviteit en maakt gedecentraliseerde maar onderling verbonden transacties mogelijk die in realtime plaatsvinden in wereldwijde centra – van Londen tot New York, van Tokio tot Singapore.

Dealers spelen een cruciale rol in de structuur van de valutamarkt. Dit zijn doorgaans grote financiële instellingen – vaak commerciële of investeringsbanken – die valutavoorraden aanhouden en tijdens de handelsuren klaarstaan ​​om te kopen of verkopen. Dealers fungeren als tussenpersoon tussen marktdeelnemers, faciliteren transacties en vergroten de liquiditeit.

In meer technische termen: dealers opereren op een principale basis, wat betekent dat zij het risico dragen van het aanhouden van valutaposities voor klanten en kunnen profiteren van de bied-laat spread. Ze verschillen van brokers (die als agent optreden) doordat dealers zowel aan- als verkoopprijzen noteren en transacties uitvoeren op basis van hun eigen balans.

De kerntaken van FX-dealers omvatten:

• Marketmaking: Het continu noteren van bied- en laatprijzen voor specifieke valutaparen, waardoor directe transactie-uitvoering mogelijk is.
• Risicomanagement: Het actief beheren van de blootstelling door middel van hedgingstrategieën en portefeuille-optimalisatie, aangezien dealers het risico lopen op ongunstige prijsbewegingen.
• Klantenservice: Het aanbieden van oplossingen op maat, marktinzichten en hedgingproducten aan zakelijke klanten, vermogensbeheerders en andere institutionele beleggers.
• Prijsdetectie: Het helpen bepalen van marktconforme prijzen door middel van hun handelsactiviteiten en analyses.

Wereldwijd domineert een handvol grote banken de FX-dealermarkt. Volgens de meest recente beschikbare gegevens behoren bedrijven zoals JPMorgan Chase, UBS, Deutsche Bank, Citi en Goldman Sachs consistent tot de top FX-handelaren qua volume. Deze instellingen beschikken vaak over geavanceerde trading desks en hanteren geavanceerde algoritmen die elektronische handel en geautomatiseerde prijsverdeling ondersteunen.

Dealers werken ook rechtstreeks samen met andere partijen, waaronder collega-handelaren, vermogensbeheerders, centrale banken en corporate treasurers. Op interdealermarkten worden transacties vaak anoniem uitgevoerd via platforms zoals Reuters Matching of EBS (Electronic Broking Services), die efficiënte handelsstromen op institutionele schaal mogelijk maken.

Hoewel hun aandeel in het handelsvolume licht is afgenomen door de opkomst van elektronische handel en niet-bancaire liquiditeitsverschaffers, blijven dealers een cruciale rol spelen in het functioneren van de FX-markt. Hun vermogen om risico's te beheren en liquiditeit te bieden tijdens volatiele periodes of bij complexe transacties blijft een onmisbaar onderdeel van de wereldwijde valuta-infrastructuur.

Uiteindelijk zijn dealers de bemiddelaars van de markt: ze zorgen ervoor dat wereldwijd, elk uur van de dag, aan de vraag naar valutaconversie wordt voldaan.