WAT BEPAALT WERKELIJK DE PRIJS VAN OPTIES?
Ontdek hoe verschillende elementen de prijs van een optie beïnvloeden en waarom handelaren de impliciete volatiliteit, tijdsverval, rentetarieven en andere belangrijke inputs in de gaten houden.
Inzicht in de componenten van optieprijsbepaling
Opties zijn geavanceerde financiële instrumenten die handelaren en beleggers de mogelijkheid bieden om te speculeren, risico's af te dekken of te beheren. Om goed te kunnen navigeren op de optiemarkt, is het cruciaal om te begrijpen wat optieprijzen beïnvloedt. De waarde van een optie is niet willekeurig, maar wordt bepaald door verschillende onderling samenhangende componenten die de premie beïnvloeden.
Deze componenten vallen grotendeels in twee categorieën: intrinsieke waarde en extrinsieke waarde. Intrinsieke waarde vertegenwoordigt het verschil tussen de uitoefenprijs en de marktprijs van de onderliggende waarde, en is alleen van toepassing als de optie in-the-money is. Extrinsieke waarde, ook wel tijdswaarde genoemd, omvat alle andere factoren die de optieprijs beïnvloeden, waaronder de looptijd tot expiratie, impliciete volatiliteit, rentetarieven en verwachte dividenden.
In deze gids verdiepen we ons in de vijf centrale dynamieken die optieprijzen beïnvloeden:
- Prijs van de onderliggende activa
- Impliciete volatiliteit
- Tijd tot expiratie
- Rentetarieven
- Verwachte dividenden
Elk van deze factoren speelt een specifieke rol bij het bepalen van de premies van zowel call- als putopties. Door deze elementen te begrijpen, kunnen handelaren beter geïnformeerde beslissingen nemen en strategieën nauwkeuriger toepassen.
De rol van de onderliggende waarde
De basis van elke optie is de onderliggende waarde. De prijs van de onderliggende waarde – of het nu een aandeel, index, grondstof of valuta is – is de meest directe en waarneembare factor voor de waarde van een optie.
Bij callopties neemt de waarde van de optie doorgaans toe naarmate de prijs van de onderliggende waarde stijgt, omdat de koper het recht krijgt om de waarde te kopen tegen een vooraf bepaalde uitoefenprijs, wat voordeliger wordt.
Daarentegen profiteren putopties van een dalende onderliggende prijs. Een lagere prijs van een optie verhoogt de intrinsieke waarde, omdat de houder het recht krijgt om de optie te verkopen tegen een hogere vaste uitoefenprijs.
Belangrijkste punten over de relatie met de onderliggende waarde:
- Opties zijn derivaten: ze ontlenen hun waarde rechtstreeks aan de prijs van de onderliggende waarde.
- Elke schommeling in de onderliggende waarde heeft direct invloed op de intrinsieke waarde van een in-the-money optie.
- Zelfs bij out-of-the-money opties beïnvloeden prijsveranderingen van de onderliggende waarde de kans om in-the-money te vervallen, waardoor de optiepremie verandert.
De gevoeligheid van de prijs van een optie voor veranderingen in de onderliggende waarde wordt gemeten met de delta. Een delta van 0,5 houdt bijvoorbeeld in dat voor elke beweging van £1 in de onderliggende waarde de prijs van de optie theoretisch met £0,50 zal stijgen.
Hoewel de onderliggende waarde het meest intuïtieve element is, compliceert de interactie met tijd, volatiliteit en andere variabelen de optiewaardering. Het in de gaten houden van de prijs van de onderliggende waarde zou echter altijd een eerste stap moeten zijn in het begrijpen van de beweging van een optie.
Houd er bovendien rekening mee dat in zeer volatiele markten een plotselinge stijging in de beweging van de onderliggende waarde indirect de impliciete volatiliteit kan veranderen, wat een extra laag complexiteit toevoegt aan de manier waarop opties worden geprijsd.
Impliciete volatiliteit, tijd en rente
Naast de onderliggende prijs zijn er drie centrale componenten die de optieprijzen aanzienlijk beïnvloeden: impliciete volatiliteit (IV), de vervaldatum en de rente. Deze beïnvloeden de zogenaamde extrinsieke waarde van de optie.
Impliciete volatiliteit (IV)
Impliciete volatiliteit weerspiegelt de verwachting van de markt ten aanzien van toekomstige volatiliteit in de prijs van de onderliggende waarde. Het vertegenwoordigt de geannualiseerde verwachte procentuele prijsbeweging en wordt afgeleid van de marktprijs van opties met behulp van modellen zoals Black-Scholes of binominale prijsmodellen.
Een hogere impliciete volatiliteit leidt tot duurdere opties, omdat een hogere volatiliteit de kans vergroot dat de optie in-the-money vervalt. Optiehandelaren houden de IV nauwlettend in de gaten, met name tijdens winstaankondigingen of geopolitieke gebeurtenissen, wanneer de verwachte volatiliteit piekt.
- IV is niet historisch; het voorspelt toekomstige potentiële prijsschommelingen.
- Een wijziging in de IV kan een aanzienlijke impact hebben op de waarde van een optie, met name bij at-the-money-contracten.
- Volatiliteitsvervorming en termijnstructuur beïnvloeden hoe de IV wordt verdeeld over verschillende uitoefenprijzen en expiratiedata.
Tijd tot expiratie
Tijd speelt een cruciale rol bij de waardering van opties. Als alle andere factoren gelijk blijven, geldt: hoe langer een optie tot expiratiedatum, hoe hoger de waarde. Dit komt doordat een langere looptijd meer mogelijkheden biedt voor de onderliggende prijs om in het voordeel van de houder te bewegen.
Deze op tijd gebaseerde waarde, theta genoemd, neemt af naarmate de expiratiedatum nadert. Theta, ook wel bekend als tijdsverval, neemt in intensiteit toe gedurende de laatste 30 dagen van de looptijd van de optie, waardoor de waardedaling van opties die out-of-the-money blijven, wordt versneld.
Tijdsverval is schadelijk voor optiehouders, maar verkopers profiteren ervan. Zij ontvangen premies en maken winst als opties waardeloos aflopen.
Rente
Rentes, met name de risicoloze rente (bijv. het rendement op staatsobligaties), kunnen een subtiel maar systematisch effect hebben op optieprijzen. Een rentestijging verhoogt over het algemeen de callpremies en verlaagt de putpremies.
Dit komt voornamelijk door het concept van alternatieve kosten. Bij een hogere rente wordt het aanhouden van contanten aantrekkelijker, waardoor de callwaarde stijgt. Bovendien verhogen stijgende rentetarieven hun theoretische waarde doordat callopties de betaling voor de onderliggende activa uitstellen.
- Hoge rentetarieven verhogen de waarde van callopties vanwege de voordelen van uitgestelde betaling.
- Putopties dalen licht in waarde omdat het vastleggen van een toekomstige verkoopprijs minder voordelig wordt.
- De impact van rentetarieven is groter bij opties met een langere looptijd, zoals LEAPS (Long-term Equity Anticipation Securities).
Hoewel rentetarieven op de korte termijn mogelijk niet vaak fluctueren, blijven ze geïntegreerd in de meeste prijsmodellen, waardoor de theoretische nauwkeurigheid van de waardering wordt gewaarborgd.
