GRONDSTOFFEN IN EEN GEDIVERSIFIEERDE PORTEFEUILLE: ROL EN OMVANG

Waarom beleggen in grondstoffen?

Grondstoffen – fysieke goederen zoals goud, olie, aardgas, tarwe en koper – spelen een unieke rol in beleggingsportefeuilles. In tegenstelling tot aandelen of obligaties worden grondstoffenrendementen grotendeels bepaald door macro-economische trends, vraag-en-aanboddynamiek, geopolitieke ontwikkelingen en weerpatronen, in plaats van bedrijfswinsten of rentetarieven.

Beleggers kiezen om verschillende belangrijke redenen voor grondstoffen:

• Diversificatie: Grondstoffen vertonen doorgaans een lage of negatieve correlatie met traditionele beleggingscategorieën zoals aandelen en obligaties. Dit betekent dat wanneer aandelen dalen, de grondstoffenprijzen stabiel kunnen blijven of zelfs kunnen stijgen, wat helpt om de totale verliezen in de portefeuille te compenseren.
• Inflatiebescherming: Fysieke grondstoffen, met name edelmetalen en energiebronnen, stijgen doorgaans in waarde tijdens periodes van inflatie. Hierdoor kunnen portefeuilles hun koopkracht behouden terwijl de consumentenprijzen stijgen.
• Blootstelling aan wereldwijde macrotrends: Grondstoffen kunnen profiteren van wereldwijde groei (bijv. koper voor de uitbreiding van infrastructuur) of schaarste aan grondstoffen (bijv. investeringen in landbouw en water).
• Tactische kansen: Seizoensinvloeden, weersomstandigheden en geopolitieke verstoringen zorgen vaak voor prijsvolatiliteit op grondstoffenmarkten, wat potentiële kansen biedt voor tactische beleggers.

Grondstoffen zijn toegankelijk via verschillende instrumenten, waaronder:

• Directe belegging: Futurescontracten en spotmarkten voor grondstoffen (geschikt voor ervaren beleggers die bekend zijn met derivaten).
• Exchange-Traded Funds (ETF's): Deze volgen individuele grondstoffen of grondstoffenindexen, wat gemak en liquiditeit biedt.
• Aandelen gericht op grondstoffen: Aandelen van mijnbouw-, energie- of landbouwbedrijven bieden indirecte blootstelling.
• Beleggingsfondsen en hedgefondsen: Professioneel beheerde opties die grondstoffen opnemen als onderdeel van een breder beleggingsmandaat.

Hoewel grondstoffen unieke voordelen bieden, brengen ze ook specifieke risico's met zich mee. Deze omvatten een hoge volatiliteit, een gebrek aan inkomsten (in tegenstelling tot dividenden of rente) en blootstelling aan onvoorziene externe factoren. Daarom moet het opnemen van grondstoffen in een portefeuille zorgvuldig gebeuren, met een duidelijk begrip van het beoogde doel en risicoprofiel.

Hoe grondstoffen portefeuillediversificatie bieden

Een van de belangrijkste rollen die grondstoffen spelen, is het verbeteren van portefeuillediversificatie – een hoeksteen van de moderne portefeuilletheorie. Assetallocatie over niet-gecorreleerde beleggingen helpt de algehele volatiliteit te verlagen en verbetert het risicogecorrigeerde rendement in de loop van de tijd.

Grondstoffen onderscheiden zich doordat hun prijsbewegingen vaak aanzienlijk verschillen van die van aandelen en obligaties. Hoewel aandelenkoersen kunnen dalen tijdens economische recessies of periodes van stijgende inflatie, kunnen grondstoffen zoals goud of olie positief presteren, gedreven door verschillende onderliggende factoren.

Zo dragen verschillende categorieën grondstoffen bij aan de stabiliteit van een bredere portefeuille:

• Edelmetalen (bijv. goud, zilver): Worden doorgaans gezien als een veilige haven tijdens financiële crises, politieke onzekerheid of inflatiepieken. Met name goud blijft een populaire waardeopslag.
• Energie (bijv. olie, aardgas): Beïnvloed door geopolitieke ontwikkelingen, OPEC-besluiten en aanbodschokken. Prijsstijgingen kunnen samenvallen met gebeurtenissen die aandelen negatief beïnvloeden.
• Landbouwproducten (bijv. tarwe, maïs, sojabonen): Reageren op weerpatronen, de wereldwijde vraag naar voedsel en handelsbeleid. Hun prestaties zijn grotendeels onafhankelijk van die van traditionele markten.
• Industriële metalen (bijv. koper, aluminium): Correleren nauwer met wereldwijde economische activiteit en investeringscycli in infrastructuur.

Door grondstoffen met uiteenlopende rendementsfactoren op te nemen, kunnen beleggers de cyclische prestaties van hun portefeuilles egaliseren. Wanneer aandelenmarkten bijvoorbeeld corrigeren als gevolg van een verkrappend monetair beleid, kunnen inflatiegevoelige grondstoffen zoals energie of metalen stijgen, waardoor verliezen elders worden gecompenseerd.

Volgens historische gegevens schommelde de correlatie tussen grondstoffen en aandelen tussen negatief en licht positief, afhankelijk van de specifieke grondstof en de macro-economische omgeving. Zo behield goud tussen 2000 en 2020 een bijna nul- of negatieve correlatie met de S&P 500 gedurende verschillende perioden, wat de aantrekkelijkheid ervan als diversificatiemiddel vergroot.

Bovendien kunnen grondstoffen portefeuilles beschermen tegen specifieke risico's:

• Inflatierisico: Grondstoffenprijzen stijgen vaak met inflatie, waardoor het reële rendement behouden blijft.
• Valutarisico: Grondstoffen worden wereldwijd geprijsd in Amerikaanse dollars. Voor beleggers die niet in Amerikaanse dollars beleggen, kan dit de valutablootstelling afdekken of juist vergroten.
• Renterisico: In tegenstelling tot obligaties ondervinden de meeste grondstoffen geen nadelige effecten van stijgende rentes. Grondstoffen floreren vaak zelfs tijdens verkrappingscycli die worden veroorzaakt door inflatieangst.

Een gediversifieerde grondstoffenallocatie – verspreid over energie, metalen en landbouw – kan helpen om portefeuilleverlies te verminderen en de algehele veerkracht te verbeteren. Correlaties kunnen echter verschuiven tijdens periodes van extreme stress, waardoor de diversificatievoordelen over kortere tijdsperiodes kunnen variëren.

Praktische bepaling van grondstoffenallocatie

Om te bepalen hoeveel van een portefeuille aan grondstoffen moet worden toegewezen, moeten de diversificatievoordelen worden afgewogen tegen de inherente risico's van deze activaklasse. In tegenstelling tot aandelen of obligaties die inkomsten genereren of waardeproducerende entiteiten vertegenwoordigen, genereren veel grondstoffen geen kasstromen, waardoor de omvang van beleggingen bijzonder strategisch is.

Er is geen pasklaar antwoord en de allocatie is afhankelijk van verschillende factoren die specifiek zijn voor beleggers, waaronder:

• Beleggingshorizon: Beleggers op de lange termijn kunnen een hogere grondstoffenallocatie tolereren en zo in de loop der tijd profiteren van hun inflatiewerende eigenschappen.
• Risicobereidheid: Beleggers met een hogere risicobereidheid kunnen grondstoffen tactisch inzetten en de volatiliteit ervan accepteren.
• Bestaande assetmix van portefeuilles: Portefeuilles met een sterke aandelenweging kunnen meer profiteren van grondstoffen dan reeds goed gediversifieerde portefeuilles.
• Inflatievooruitzichten: In een omgeving met stijgende inflatie kan een grotere blootstelling aan grondstoffen een defensieve werking hebben. manoeuvre.

Als algemene richtlijn alloceren de meeste institutionele en particuliere portefeuilles 5% tot 15% van hun beleggingen in grondstoffen en reële activa. Hier is een overzicht van hoe blootstelling aan grondstoffen kan worden geïmplementeerd:

• 5% — Defensieve allocatie: Biedt een bescheiden diversificatie en dient als bescherming tegen inflatie. Omvat doorgaans goud of een brede grondstoffen-ETF.
• 10% — Gebalanceerde strategie: Omvat meerdere soorten grondstoffen – edelmetalen, energie, landbouw – via ETF's of beheerde fondsen. Instrumenten met een lagere volatiliteit verbeteren de consistentie.
• 15% of meer — Tactische positionering: Maakt actieve rotatie tussen grondstoffensectoren mogelijk op basis van macro-economische inzichten. Geschikt voor meer ervaren beleggers die dynamische blootstelling willen beheren.

Bij het bepalen van de positiegrootte moet ook rekening worden gehouden met:

• Hefboomblootstelling in derivaten/futures: Futurescontracten vereisen marge en kunnen de nominale percentages van de portefeuille snel overschrijden.
• Liquiditeitsbehoefte: Grondstoffen kunnen timingproblemen opleveren. Illiquiditeit in grondstoffengerichte fondsen kan herbalancering bemoeilijken.
• Fiscale behandeling: Winsten op grondstoffen op korte termijn, met name uit futures, kunnen anders worden belast dan lang aangehouden aandelen of obligaties.

Een effectieve methode voor het beheren van de grondstoffenallocatie is het gebruik van volatiliteitsgecorrigeerde sizing: het schalen van blootstellingen op basis van de volatiliteit van de activa ten opzichte van de portefeuille. Dit zorgt ervoor dat de positieomvang wordt beheerd om de risicobijdrage te egaliseren in plaats van alleen de kapitaalallocatie.

Bovendien kunnen beleggers gebruikmaken van risicopariteitskaders, waarbij grondstoffen worden toegewezen naar rato van hun risicobijdrage, en niet alleen naar het bruto rendement. Deze geavanceerde technieken zijn gericht op het opbouwen van evenwichtigere portefeuilles, waarbij geen enkele activaklasse het portefeuillerisico domineert.

Slimme herverdeling is essentieel wanneer grondstoffen worden opgenomen in multi-assetportefeuilles. Vanwege hun inherente variabiliteit moeten grondstoffenallocaties ten minste elk kwartaal worden herzien om ervoor te zorgen dat ze binnen strategische of tactische bandbreedtes blijven die aansluiten bij de doelstellingen van de belegger.

Naarmate de markten evolueren, is het regelmatig opnieuw beoordelen van uw grondstoffenblootstelling – niet alleen qua omvang, maar ook qua type (direct versus afgeleid, breed versus sectorspecifiek) – essentieel voor het behouden van gedisciplineerde, gediversifieerde portefeuilles die aansluiten bij uw verwachtingen en risicocapaciteit.