UITLEG OVER GELDMARKTFONDSEN: RENDEMENT, VEILIGHEID EN RISICO
Ontdek geldmarktfondsen, hun rendementen en wat ‘laag risico’ betekent
Wat zijn geldmarktfondsen?
Geldmarktfondsen (MMF's) zijn een soort beleggingsfonds dat belegt in kortlopende schuldinstrumenten die doorgaans een laag risico hebben en een bescheiden rendement opleveren. Deze fondsen zijn ontworpen om liquiditeit, kapitaalbehoud en een iets hoger rendement te bieden in vergelijking met traditionele spaarrekeningen. MMF's worden vaak gebruikt door particuliere beleggers, institutionele beleggers en bedrijven die op zoek zijn naar een veilige plek om tijdelijk contanten aan te houden.
Typische beleggingen in een geldmarktfonds zijn onder andere Amerikaanse staatsobligaties, commercial paper, repo's (repo's) en depositocertificaten (CD's). Door de korte looptijd van deze instrumenten – meestal binnen 13 maanden – blijft de waarde van de beleggingen relatief stabiel.
In tegenstelling tot bankspaarrekeningen zijn MMF's niet verzekerd door de FDIC. Ze vallen echter onder het toezicht van de Securities and Exchange Commission (SEC) in de VS en op vergelijkbare wijze in het Verenigd Koninkrijk onder het toezicht van de Financial Conduct Authority (FCA). De regelgeving vereist dat geldmarktfondsen een hoogwaardige en volwassen portefeuille aanhouden, wat bijdraagt aan hun relatief lage volatiliteit.
Er zijn drie hoofdtypen geldmarktfondsen:
- Overheidsgeldmarktfondsen: Beleggen voornamelijk in door de overheid gegarandeerde effecten, zoals schatkistpapier en overheidsrepo-overeenkomsten. Deze worden over het algemeen als de veiligste beschouwd.
- Prime geldmarktfondsen: Bevatten bedrijfsschulden zoals commercial paper en worden voornamelijk gebruikt door institutionele beleggers. Ze bieden mogelijk iets hogere rendementen, maar gaan gepaard met iets meer kredietrisico.
- Gemeentelijke geldmarktfondsen: richten zich op schulden uitgegeven door gemeenten en zijn doorgaans vrijgesteld van bepaalde belastingen, wat voordelig kan zijn voor beleggers in hogere belastingschijven.
Deze fondsen streven naar een stabiele intrinsieke waarde (NAV) van £ 1,00 (of $ 1,00 in de VS) per aandeel. Deze stabiliteit versterkt de perceptie dat ze een veilige kasequivalent zijn, hoewel de werkelijke prestaties enigszins kunnen fluctueren.
Hoe werken geldmarktfondsen?
Beleggers kopen aandelen in geldmarktfondsen, net als in elk ander beleggingsfonds. De beheerder van het geldmarktfonds bundelt vervolgens het belegde geld en verdeelt het over kortlopende schuldinstrumenten, met als doel rendement te behalen en tegelijkertijd het risico te minimaliseren. Rendementen worden doorgaans aan aandeelhouders uitgekeerd in de vorm van dividend, meestal dagelijks of maandelijks.
Een cruciaal kenmerk van geldmarktfondsen is liquiditeit. Beleggers kunnen doorgaans relatief snel bij hun geld, vaak dezelfde dag of de volgende dag. Dit maakt geldmarktfondsen vooral nuttig voor grote instellingen en corporate treasurers die de dagelijkse kasbehoeften beheren zonder dat dit ten koste gaat van het rendement.
Kortom, geldmarktfondsen bieden stabiliteit, bescheiden winsten en een hoge liquiditeit. Ze vormen een krachtig financieel instrument voor wie op zoek is naar een interim-beleggingsstrategie gericht op kapitaalbehoud en risicovermindering.
Hoe werken geldmarktrendementen?
Het rendement op een geldmarktfonds vertegenwoordigt het rendement dat een belegger over een bepaalde periode behaalt. In de Verenigde Staten wordt dit vaak aangeduid als het 7-daagse SEC-rendement of als het geannualiseerde effectieve rendement in andere regio's. Deze rendementen fluctueren afhankelijk van de kortetermijnrente en het type instrumenten dat het fonds aanhoudt.
Belangrijke factoren die het rendement van geldmarktfondsen beïnvloeden, zijn onder andere:
- Rente: Rentes stijgen over het algemeen wanneer centrale banken (zoals de Bank of England of de Federal Reserve) de rente verhogen. Omgekeerd dalen de rendementen in een omgeving met lagere rentetarieven.
- Type activa: Overheids-MMF's bevatten meestal activa met een laag rendement, terwijl prime-MMF's activa met een hoger rendement en een hoger risico kunnen bevatten, zoals bedrijfsobligaties.
- Fondskosten: Beheerkosten beïnvloeden het nettorendement. Hoewel deze kosten laag zijn (vaak minder dan 0,50%), verlagen ze toch het totale rendement van de belegger.
Beleggers vergelijken het rendement vaak met inflatie om het reële rendement te bepalen. Als de inflatie hoger is dan het rendement van het fonds, kan de koopkracht van uw geld ondanks de rente nog steeds afnemen.
Geldmarktrendementen vergelijken
De rendementen van MMF's kunnen per fonds verschillen, zelfs van fondsen met vergelijkbare activa. Dat komt doordat verschillende fondsen:
- Verschillende kostenratio's hebben
- Verschillende kredietcriteria hanteren voor in aanmerking komende schuldinstrumenten
- Belastingvrije instrumenten (in gemeentelijke fondsen) opnemen
- Verschillen in liquiditeitsmandaten
Het is ook belangrijk om op te merken dat rendement niet gegarandeerd is. Ondanks hun reputatie van stabiliteit zijn geldmarktfondsen nog steeds beleggingsvehikels en onderhevig aan een zekere mate van marktdynamiek, met name in uitzonderlijke marktomstandigheden.
Zo ging tijdens de financiële crisis van 2008 een bekend geldmarktfonds "door het lint" — de intrinsieke waarde daalde tot onder de £ 1,00 per aandeel — als gevolg van blootstelling aan gedegradeerd handelspapier van Lehman Brothers. Hoewel zeldzaam, benadrukken dergelijke gebeurtenissen dat rendementsnastreven moet worden afgewogen tegen risicobereidheid.
Hoe een geldmarktfonds te evalueren
Let bij het vergelijken van geldmarktfondsen op de volgende maatstaven:
- 7-daags/30-daags rendement: Geeft de recente geannualiseerde rendementsontwikkeling weer.
- Kostenratio: Lager is meestal beter.
- Kredietkwaliteit: Geeft aan hoe veilig de onderliggende activa zijn.
- Gemiddelde looptijd: Kortere looptijden duiden op meer liquiditeit en een lager renterisico.
- Historische stabiliteit van de intrinsieke waarde: Toont het vermogen van het fonds om een constante waarde te handhaven.
Uiteindelijk moeten geldmarktrendementen worden gezien in de context van de bredere financiële doelstellingen. Ze zijn niet ontworpen voor groei, maar eerder voor stabiliteit, liquiditeit en een bescheiden inkomen.
Wat betekent "laag risico" eigenlijk?
Geldmarktfondsen worden vaak aangeduid als "laag risico", maar dat betekent niet dat ze volledig risicoloos zijn. De term verwijst doorgaans naar de conservatieve beleggingsstrategie van het fonds en de wettelijke vereisten. Deze eigenschappen maken geldmarktfondsen veel minder volatiel dan aandelen- of obligatiefondsen, maar niet volledig risicoloos.
Soorten risico's in geldmarktfondsen
Ondanks hun imago van laag risico zijn geldmarktfondsen blootgesteld aan verschillende specifieke risico's:
- Kredietrisico: Het risico dat een uitgever van een schuldbewijs in gebreke blijft. Overheidsgeldmarktfondsen hebben een zeer laag kredietrisico omdat ze beleggen in door de overheid gegarandeerde effecten. Prime-geldmarktfondsen hebben echter een grotere blootstelling aan particuliere bedrijfsschulden.
- Renterisico: Naarmate de rente stijgt, kan de marktwaarde van bestaande vastrentende effecten dalen. Geldmarktfondsen (MMF's) beheersen dit door de looptijden kort te houden.
- Liquiditeitsrisico: Schokkende gebeurtenissen kunnen het voor het geldmarktfonds moeilijk maken om aan terugkoopverzoeken te voldoen, waardoor het fonds kosten moet heffen, limieten moet heffen of opnames tijdelijk moet opschorten.
- Operationeel risico: Het risico op verlies door falende processen, mensen of systemen binnen het fondsbeheer.
- Regelgevingsrisico: Wijzigingen in de regels voor geldmarktfondsen, zoals liquiditeitsvereisten of openbaarmaking van de NAV, kunnen van invloed zijn op het rendement van beleggers of de activiteiten van het fonds.
Stressgebeurtenissen en historische precedenten
Hoewel ze zeldzaam zijn, laten stressgebeurtenissen zien dat zelfs geldmarktfondsen in de problemen kunnen komen. Tijdens de financiële crisis van 2008 was het Reserve Primary Fund een van de eerste geldmarktfondsen die er niet in slaagde zijn NAV van £1 te handhaven vanwege zijn blootstelling aan Lehman Brothers. Dit leidde in de jaren die volgden tot tijdelijke paniek onder beleggers en een ingrijpende herziening van de regelgeving.
In maart 2020 veroorzaakte de COVID-19-pandemie een liquiditeitsrun die de marktomstandigheden aanzienlijk onder druk zette. Verschillende fondsen hadden interventies en garanties van centrale banken en monetaire autoriteiten nodig om de stabiliteit te handhaven.
Risico's beperken als belegger
Beleggers kunnen stappen ondernemen om de resterende risico's die verbonden zijn aan geldmarktfondsen te minimaliseren door:
- Kiezen voor geldmarktfondsen die uitsluitend door de overheid worden beheerd voor maximale veiligheid
- Regelmatig de fondsposities en updates van de beheerder te controleren
- De allocatie van geldmarktfondsen af te wegen tegen andere veilige activa, zoals spaargeld of termijndeposito's
- Op de hoogte blijven van macro-economische verschuivingen en trends in de regelgeving
Het is essentieel om te beoordelen hoe geldmarktfondsen passen in uw algehele financiële strategie. Voor de kortetermijnopslag van contant geld of als parkeerplaats voor noodfondsen vormen ze een sterk argument. Voor financiële groei op de lange termijn zijn andere beleggingsinstrumenten echter mogelijk geschikter.
Regulatorische waarborgen
Om het vertrouwen van beleggers te vergroten, eisen toezichthouders dat geldmarktfondsen zich aan strikte richtlijnen houden. In de EU en het VK definiëren nieuwe regels in het kader van de Europese hervormingswetgeving voor geldmarktfondsen (zoals Verordening (EU) 2017/1131) minimale liquiditeitsniveaus, rapportagevereisten en risicomaatstaven. In de VS legt regel 2a-7 van de SEC vergelijkbare beperkingen op.
Deze maatregelen zorgen ervoor dat geldmarktfondsen gediversifieerd, transparant en bestand blijven tegen financiële turbulentie op de korte termijn. Desalniettemin moeten beleggers fondsen blijven beoordelen op stabiliteit, vooral in tijden van economische onzekerheid.