SAFT UITGELEGD: HOE HET WERKT BIJ TOKENFINANCIERING

Wat is een SAFT?

SAFT staat voor "Simple Agreement for Future Tokens" en is een juridisch kader dat steeds prominenter wordt binnen de blockchain- en cryptocurrencywereld. De SAFT is losjes gebaseerd op de SAFE (Simple Agreement for Future Equity) en stelt projecten, meestal blockchain-startups in een vroeg stadium, in staat kapitaal aan te trekken door toekomstige toegang te beloven tot digitale tokens die later worden ontwikkeld en gedistribueerd.

In essentie is een SAFT een contractuele overeenkomst tussen geaccrediteerde investeerders en het ontwikkelteam van een bedrijf of project. De investeerders verstrekken financiering voor de ontwikkeling van het netwerk of platform. In ruil daarvoor ontvangen ze rechten om tokens te ontvangen zodra de ontwikkeling van het systeem is voltooid en de tokens functioneel en bruikbaar zijn, idealiter in een gedecentraliseerd ecosysteem.

Het SAFT-framework beoogt te voldoen aan de Amerikaanse effectenregelgeving en andere wereldwijde standaarden door te stellen dat hoewel de SAFT zelf een effect is, de resulterende tokens – zodra ze volledig functioneel zijn en niet primair voor investeringen worden gebruikt – dat mogelijk niet zijn. Dit helpt het investeringsproces te scheiden van het uiteindelijke nut van de token, tegemoet te komen aan de zorgen van de regelgeving en te zorgen voor meer transparantie bij fondsenwervingsevenementen voor tokens.

Het gebruik van de SAFT werd met name prominent nadat de Amerikaanse Securities and Exchange Commission (SEC) Initial Coin Offerings (ICO's) begon te onderzoeken op mogelijke overtredingen van de effectenwetgeving. Door een SAFT te gebruiken, proberen projecten potentiële juridische problemen te voorkomen door te voldoen aan de effectenregelgeving tijdens de fondsenwervingsfase en de tokens pas vrij te geven als ze voldoende gedecentraliseerd of functioneel zijn om aantoonbaar buiten het bereik van de SEC te vallen.

Het SAFT-kader werd in 2017 geïntroduceerd in een whitepaper, gezamenlijk geschreven door Cooley LLP en Protocol Labs. Hoewel het geen perfect of universeel geaccepteerd model is, biedt het een belangrijk kader dat zowel investeerders als projecten probeert te beschermen en tegelijkertijd innovatie in blockchain-fondsenwerving bevordert.

In essentie transformeert de SAFT de manier waarop kapitaal wordt aangetrokken in de wereld van digitale activa door een duidelijker regelgevingspad voorwaarts te bieden, zij het vaak een pad dat nog steeds onderhevig is aan debat, interpretatie en evolutie, naast opkomende juridische precedenten.

Hoe SAFT wordt gebruikt bij tokenfinanciering

SAFT wordt voornamelijk gebruikt tijdens de financieringsfase van een blockchain- of cryptocurrencyproject, met name wanneer de token zelf nog niet functioneel is. Het model stelt ontwikkelaars in staat financiële steun te verkrijgen en tegelijkertijd juridisch te navigeren door de complexe regelgeving rond tokenlanceringen en effectenwetgeving. Zo werkt het doorgaans:

1. Pre-functionele tokenfase

De meeste blockchainprojecten hebben financiering nodig lang voordat ze een werkend netwerk of een functionele token hebben. Tijdens deze cruciale vroege fase stelt een ontwikkelteam of bedrijf een SAFT-overeenkomst op en biedt deze aan geaccrediteerde investeerders aan. In ruil voor hun geld krijgen de investeerders een contractueel recht om specifieke blockchaintokens op een later tijdstip te ontvangen – meestal na voltooiing van de ontwikkeling en de lancering van het netwerk.

2. Segmentatie op basis van regelgeving

Het belangrijkste doel van een SAFT is om de investering zelf – die als effect wordt beschouwd – te scheiden van de uiteindelijke levering van tokens, waarvan wordt beweerd dat ze geen effecten zijn zodra ze bruikbaar en gedecentraliseerd zijn. Deze segmentatie stelt ontwikkelaars in staat om financiering aan te vragen zonder de token zelf voortijdig te lanceren of te promoten, waardoor het risico op overtreding van wettelijke beperkingen wordt verkleind.

3. Bescherming van beleggers

Omdat de SAFT een contract is dat valt onder het effectenrecht, profiteren beleggers van bepaalde beschermingsmaatregelen, waaronder openbaarmaking van risicofactoren, mogelijke beperkingen op wederverkoop en tijdschema's voor de levering van tokens. Bovendien bevatten SAFT-overeenkomsten vaak mechanismen om beleggers terug te betalen als het project bepaalde ontwikkelingsmijlpalen niet haalt.

4. Transparantie en due diligence

Projecten die ervoor kiezen om geld op te halen via een SAFT, streven doorgaans naar transparantie richting beleggers. De voorwaarden van de overeenkomst zijn doorgaans grondig en juridisch gecontroleerd, met duidelijke mijlpalen, fondsengebruik en leveringsschema's voor de tokens.

5. Token Generation Event (TGE)

Na het bereiken van een vooraf gedefinieerde ontwikkelingsfase – algemeen bekend als het Token Generation Event (TGE) – slaat het project de digitale tokens en distribueert deze onder beleggers in overeenstemming met de voorwaarden van de SAFT. Op dat moment zijn de tokens bedoeld om functioneel en bruikbaar te zijn binnen het ecosysteem, wat de stelling ondersteunt dat ze niet langer effecten zijn in de traditionele zin van het woord.

6. Gebruik in verschillende rechtsgebieden

Hoewel de SAFT primair is opgericht als reactie op de Amerikaanse effectenregelgeving, is deze ook in verschillende andere rechtsgebieden ingevoerd. Dat gezegd hebbende, kunnen compliancestrategieën per regio verschillen en raadplegen ontwikkelaars doorgaans juridische specialisten om de SAFT te lokaliseren of ervoor te zorgen dat deze in overeenstemming is met de relevante wetgeving.

Kortom, het gebruik van een SAFT bij tokenfinanciering stelt blockchainprojecten in staat om op een legale en verantwoorde manier kapitaal aan te trekken, terwijl investeerders goed gedocumenteerde rechten op toekomstige tokens krijgen onder gereguleerde voorwaarden. Het is dan ook een belangrijk instrument geworden in strategieën voor tokenfinanciering.

Voordelen en beperkingen van SAFT

Hoewel het SAFT-framework een juridisch verantwoorde benadering van tokengebaseerde financiering biedt, kent het ook complexiteit en kritiek. Het begrijpen van de voordelen en beperkingen van SAFT's is essentieel voor startups, investeerders en juristen die tokenfinanciering zoeken.

Voordelen van SAFT's

• Afstemming van regelgeving: SAFT's streven ernaar om te voldoen aan de effectenwetgeving tijdens de initiële fondsenwervingsfase, waardoor juridische risico's tijdens de vroege ontwikkeling worden verminderd.
• Scheiding van beveiliging en bruikbaarheid: De architectuur van een SAFT probeert een onderscheid te maken tussen investeringscontracten en de uiteindelijke gebruiksvriendelijke token, een onderscheid dat nuttig is voor de duidelijkheid van de regelgeving.
• Vertrouwen van investeerders: Geaccrediteerde institutionele beleggers zijn meer geneigd om deel te nemen aan projecten met een gestructureerde juridische overeenkomst, met name projecten die transparante tijdlijnen en bescherming bieden.
• Bevordert innovatie: Voor blockchainontwikkelaars maken SAFT's vroege fondsenwerving mogelijk zonder hen direct bloot te stellen aan de complexiteit van naleving van de tokenmarkt.
• Faciliteert Verantwoorde tokenlanceringen: Via gefaseerde uitrol en mijlpaalgestuurde implementaties moedigen SAFT's projecten aan om functionele technologie te leveren voordat ze tokens distribueren.

Beperkingen en uitdagingen

• Uitsluiting van particuliere beleggers: Omdat SAFT-verkopen deelname vaak beperken tot geaccrediteerde beleggers, worden veel particuliere deelnemers uitgesloten van kansen in een vroeg stadium.
• Reguleringsambiguïteit: Ondanks de beste bedoelingen garandeert het SAFT-model geen vrijstelling van effectenregelgeving na de lancering van de token. Toezichthouders zoals de SEC hebben verschillende standpunten ingenomen op basis van het praktische gebruik en de decentralisatie van een token.
• Onzeker lot van de token: Beleggers kunnen te maken krijgen met onzekerheid over de levensvatbaarheid van het project. Mocht de token niet materialiseren of het product niet tot stand komen, dan bestaat het risico op financieel verlies, zelfs binnen een juridisch contractuele overeenkomst.
• Gebrek aan standaardisatie: Het gedecentraliseerde ecosysteem heeft geleid tot inconsistente SAFT-sjablonen en uiteenlopende interpretaties, wat kan leiden tot juridische complexiteit of discrepanties in de verwachtingen van beleggers.
• Beperkte toepasbaarheid: Het SAFT-raamwerk is ontworpen met de Amerikaanse effectenwetgeving in gedachten, maar mogelijk erkennen of ondersteunen niet alle rechtsgebieden dezelfde structuren of aannames die in het model zijn verankerd.

Het begrijpen van zowel de sterke als de zwakke punten van het SAFT-model is essentieel voor belanghebbenden die op verantwoorde wijze tokenfinanciering willen aangaan. Projecten moeten SAFT's niet zien als een one-size-fits-all oplossing, maar eerder als een startpunt in een bredere strategie voor compliance en beleggersbescherming.

In een omgeving waarin juridische interpretaties en technische standaarden voortdurend evolueren, blijft de SAFT een cruciaal, maar niet onfeilbaar instrument in het arsenaal van cryptostartups. Voortdurende juridische ontwikkeling, best practices in de sector en regelgeving zullen de toekomstige bruikbaarheid ervan bepalen.