UITLEG OVER DE RISICOCATEGORIEËN VAN STABLECOINS

Stablecoins zijn digitale tokens die ontworpen zijn om prijsstabiliteit te handhaven, meestal gekoppeld aan fiatvaluta's zoals de Amerikaanse dollar of de euro. Een van de fundamentele risico's die gepaard gaan met stablecoins is het emittentrisico. Dit omvat de betrouwbaarheid, transparantie en juridische governance van de organisatie die de stablecoin creëert en onderhoudt.

Emittentrisico ontstaat doordat de entiteit achter een stablecoin verantwoordelijk is voor het beheer van reserves, het verwerken van inwisselingsverzoeken en het handhaven van de koppeling tussen de token en de bijbehorende referentie-asset. Gecentraliseerde stablecoins, zoals USDT (Tether) of USDC (Circle), zijn sterk afhankelijk van de betrouwbaarheid en operationele competentie van hun uitgevende organisaties. Als de uitgever te maken krijgt met solvabiliteitsproblemen, gebrekkige naleving van de regelgeving of het weigeren van terugbetalingen, kan de stablecoin zijn koppeling verliezen.

Belangrijkste componenten van het risico van de uitgever

• Corporate Governance: Transparantie in activiteiten, besluitvormingsprocessen en onafhankelijke audits.
• Juridische structuur: Duidelijkheid over de betrokken juridische entiteiten en hun juridische verplichtingen.
• Operationele betrouwbaarheid: Het vermogen van de uitgever om terugbetalingen snel en op grote schaal te honoreren.
• Trackrecord: Een bewezen staat van dienst op het gebied van stabiliteit vergroot de geloofwaardigheid bij gebruikers en toezichthouders.
• Regelgevende status: Naleving van de financiële regelgeving in relevante rechtsgebieden.

De geschiedenis biedt opmerkelijke voorbeelden van zich manifesterend risico van de uitgever. Tether Limited is bijvoorbeeld onder vuur komen te liggen vanwege ondoorzichtige documentatie van reserves en uitdagingen op het gebied van regelgeving. Ondertussen stortte TerraUSD, algoritmisch beheerd en gedecentraliseerd, in door een gebrekkig ontwerp in plaats van gecentraliseerd wanbeheer, maar benadrukt nog steeds het belang van vertrouwen in de entiteit of het protocol dat een stablecoin beheert.

Om het risico voor emittenten te beperken, zouden belanghebbenden de voorkeur moeten geven aan stablecoins met transparante activiteiten, audits door derden en sterk juridisch toezicht. Centrale banken en regelgevende instanties zijn steeds vaker betrokken bij het toezicht, zoals blijkt uit voorstellen voor gereguleerde stablecoin-kaders in de VS, de EU en Singapore.

De toekomst zou kunnen evolueren naar programmeerbare en gereguleerde fiat-gedekte stablecoins die worden uitgegeven door geautoriseerde financiële instellingen of centrale banken, waardoor het risico voor emittenten wordt verminderd door middel van garanties op staatsniveau.

Collateral risk verwijst naar de onzekerheid en kwetsbaarheid die gepaard gaan met de activa die de waarde van een stablecoin ondersteunen. De essentie van een stablecoin ligt in de koppeling ervan – of dit nu aan een fiatvaluta, grondstof of algoritme is – en het handhaven van deze koppeling hangt sterk af van de aard en kwaliteit van het onderliggende onderpand.

Er zijn verschillende soorten stablecoin-onderpandsystemen, en elk brengt zijn eigen risico's met zich mee:

1. Door fiatgeld gedekte stablecoins

Deze stablecoins, zoals USDT, USDC en BUSD, worden 1:1 gedekt door reserveactiva zoals Amerikaanse dollars of zeer liquide instrumenten zoals Amerikaanse staatsobligaties. Het belangrijkste risico hier betreft de transparantie en samenstelling van deze reserves.

• Onvoldoende zekerheidsstelling: Sommige emittenten houden mogelijk niet alle reserves aan.
• Activa van lage kwaliteit: Het gebruik van commercial paper of bedrijfsschuld kan de liquiditeit in gevaar brengen.
• Wanbeheer: Emittenten kunnen middelen verkeerd alloceren zonder publiek toezicht.

2. Stablecoins met crypto-onderpand

Voorbeelden hiervan zijn DAI en sUSD, die overgecollateraliseerd zijn met cryptoactiva zoals ETH of BTC vanwege de inherente volatiliteit van deze activa.

• Volatiliteit: Snelle veranderingen in de prijs van onderpand kunnen de stabiliteit aantasten.
• Liquidatierisico: Systemen zoals MakerDAO gebruiken liquidatiemechanismen om de solvabiliteit te handhaven, waardoor er systeemrisico ontstaat tijdens marktcrashes.

3. Algoritmische stablecoins

Deze stablecoins, zoals de inmiddels ter ziele gegane TerraUSD, vertrouwen op vraag- en aanbodmechanismen die worden aangestuurd door algoritmen in plaats van activa te ondersteunen. Dit maakt ze bijzonder kwetsbaar voor marktschokken en schommelingen in de vraag.

• Gebrek aan intrinsieke waarde: Algoritmes slagen er mogelijk niet in de koppeling te handhaven.
• Reflexieve feedbackloops: Paniekverkopen leiden tot destabilisatie en ineenstorting.

Transparantie is van cruciaal belang bij het beoordelen van onderpandrisico. Toonaangevende uitgevers van stablecoins publiceren reserveverklaringen van externe accountants. Deze worden echter niet altijd in realtime of volgens de normen van een volledige financiële audit uitgevoerd. Regelgevende richtlijnen, zoals die welke zijn voorgesteld in het kader van de MiCA-verordening (Markets in Crypto-Assets) van de EU, zijn gericht op het standaardiseren van de openbaarmaking.

Onderpand moet ook voldoende liquide en toegankelijk zijn. In tijden van financiële stress kunnen illiquide of ontoegankelijke reserves niet effectief worden gebruikt, waardoor beloften over inwisseling niet worden nagekomen. Tools zoals on-chain reserve dashboards verschijnen om de transparantie te verbeteren en gebruikers realtime inzicht te bieden.

Uiteindelijk berusten de stabiliteit en betrouwbaarheid van een stablecoin op een geloofwaardig en conservatief onderpandmodel – een model waarbij de kwantiteit, kwaliteit en toegankelijkheid van de onderliggende activa buiten kijf staan.

Liquiditeitsrisico en regelgevingsrisico zijn essentiële overwegingen bij de evaluatie van stablecoins, omdat ze de praktische bruikbaarheid en juridische haalbaarheid van een munt bepalen.

Liquiditeitsrisico

Liquiditeitsrisico is het potentiële onvermogen om stablecoins gemakkelijk om te zetten in fiatvaluta of andere cryptovaluta, vooral in tijden van marktstress. Dit risico ontstaat door beperkingen in de reserves van de uitgever, de inwisselingsinfrastructuur of handelsplatformen.

• Inwisselingsvertragingen: Stablecoins moeten mechanismen hebben om tokens snel in fiatvaluta om te wisselen. Vertragingen vergroten de angst bij gebruikers, waardoor een depeg-risico ontstaat.
• Exchange-integratie: Als een stablecoin niet breed wordt geaccepteerd op exchanges en in DeFi-protocollen, kunnen gebruikers problemen ondervinden bij het handelen of inwisselen.
• On-Chain Liquiditeit: Een gebrek aan liquiditeit op gedecentraliseerde exchanges (DEX's) kan leiden tot slippage en arbitragegaten.

Stresstests, proof-of-reserve-systemen en liquiditeitspools worden steeds vaker ingezet om dit risico te beperken. Daarnaast maken sommige uitgevers gebruik van market makers om externe liquiditeit te bieden wanneer de vraag piekt of de inwisselingsvolumes onverwacht stijgen.

Regelgevingsrisico

Regelgevingsrisico verwijst naar de mogelijkheid van juridische of compliance-uitdagingen die de werking of rechtmatigheid van een stablecoin in gevaar kunnen brengen. Nu overheden wereldwijd stablecoins onderzoeken, is het regelgevingsklimaat snel en ongelijk.

Voorbeelden hiervan zijn:

• Verbod of beperkingen: Landen zoals China hebben een volledig verbod ingesteld op niet door de overheid uitgegeven stablecoins.
• Vergunningsvereisten: Rechtsgebieden zoals de EU (via MiCA) en de VS (via diverse federale voorstellen) vereisen vergunningen voor uitgevers van stablecoins.
• AML/KYC-normen: Strengere handhaving van normen voor de bestrijding van witwassen en identiteitsverificatie.

Stablecoins worden nu steeds strenger gecontroleerd om ervoor te zorgen dat ze geen illegale financiering mogelijk maken, traditionele markten destabiliseren of consumenten misleiden. De Financial Stability Board (FSB) en de BIS hebben opgeroepen tot gecoördineerde internationale standaarden.

Als reactie hierop sluiten toonaangevende aanbieders van stablecoins zich steeds meer aan bij best practices op het gebied van regelgeving, streven ze naar bankachtige regelgeving of integreren ze met grote financiële instellingen. Circle streeft bijvoorbeeld naar volledige Amerikaanse federale regelgeving en heeft openlijk audits en partnerschappen met banken gedeeld. Andere projecten onderzoeken modellen voor volledige reservebankieren, vergelijkbaar met digitale valuta van centrale banken (CBDC's).

Slecht begrepen of niet aangepakte regelgevingsrisico's kunnen de levensvatbaarheid en acceptatie van een stablecoin snel in gevaar brengen. Daarom moeten ontwikkelaars en investeerders waakzaam blijven, proactief inspelen op veranderende wetgeving en gedecentraliseerde financiële projecten waar mogelijk afstemmen op institutionele standaarden.

Verwacht een toekomst waarin alleen stablecoins die robuuste naleving, transparantie en wereldwijde coördinatie de regelgevende controle doorstaan ​​en zich ontwikkelen tot integrale instrumenten op de financiële markten.